piątek, 28 lutego 2020, imieniny: Teofila, Makarego

Wszystko o darcie

Rzucanie lotką

Na początku zobaczymy jak leci lotka. Jak widać na poniższym rysunku zatacza ona paraboliczny łuk.

parabola lotu

Parabola może być wyższa lub niższa, zależy to od tego jak mocno lotka jest rzucona. Prawidłowa technika rzutu musi prowadzić lotkę dokładnie po tej paraboli gdy ją rozpędzasz oraz musi gwarantować kontynuowanie przyspieszania lotki po niej gdy zostaje wyrzucona.

Jak musi być prowadzona lotka żeby utrzymać ją w prawidłowej pozycji? Żeby to wypracować musimy się przyjrzeć mechanice rzucającej ręki. Można to dokładnie opisać jako „maszyna” z 3 dźwigniami połączonymi ze sobą dwoma ścięgnami (lub „zawiasami”), i z jednym „zawiasem” mocującym całość.

nadgarstek
dłoń
przedramię
staw łokciowy
ramię
staw barkowy

Patrząc na rysunek powyżej, te dwa łączące „zawiasy” to łokieć i nadgarstek a mocujący zawias to bark. Trzema dźwigniami są: ramię, przedramię i dłoń.

Ci z was, którzy mieli pecha bycia torturowanym mechaniką w szkole będą pamiętać, że jest to bardzo porządny układ: Teoretycznie może rysować dowolną parabolę będącą w jego zasięgu gdy dźwignie są poruszane prawidłowo i mimo, że ludzkie ramię jest trochę mniej ruchliwe krzywa paraboli jest dla niego łatwym zadaniem.

Rysunek poniżej pokazuje pozycję „celowania” przy rzucie strzałką. W tej animacji możesz zobaczyć jak „dźwignie” i „zawiasy” pracują w prawidłowym rzucie powodując ruch lotki po paraboli.

Po zapoznaniu się z podstawami mechaniki możemy podyskutować na temat:

Jak rzucać poprawnie

Zanim pójdziemy dalej możesz (i powinieneś!) znaleźć trochę czasu i przyjrzeć się dokładnie animacji. Najpierw zwróć uwagę na każdy element osobno, później na pracę całego układu i jak każda część współpracuje z innymi żeby utrzymać lotkę na prawidłowym torze.

Zawiasy i dźwignie

Bark: To jedyny punkt, który w całym procesie nie zmienia swojego położenia. Więc nie możesz poruszyć tułowiem (jest to błąd!) w czasie rzutu. Jedyna ruchoma część to twoja ręka.

Łokieć: Zostaje nieruchomy gdy cofasz dłoń z lotką i w momencie przyspieszania zaczyna się unosić. To jest bardzo interesująca sprawa ponieważ pewnie słyszałeś radę, że również łokieć powinien pozostać nieruchomy podczas rzutu. Jest to jednak błąd. Znowu, popatrz na animację: Nieruchomy łokieć zmusiłby cię do szybszego puszczenia lotki. Można to porównać do różnicy celności pomiędzy strzelbą i pistoletem. Dłuższa lufa strzelby zwiększa celność. To samo powoduje dłuższe prowadzenie lotki i ponieważ musimy zachować ruch po paraboli łokieć musi pójść do góry w końcowym etapie rzutu. To wszystko powoduje, że wypuszczenie lotki jest łatwiejsze gdyż nie musimy znaleźć dokładnego miejsca, w którym ją puszczamy. Nie ma dużego znaczenia czy „pociągniemy” rzut trochę dłużej, lotka i tak pozostanie w prawidłowej pozycji.

Nadgarstek: Ruch nadgarstka jest często tematem dyskusji. Na animacji nie jest zbyt duży więc jak widzisz nie jest niezbędny. Jednak większość zawodowych graczy rzucając rusza nadgarstkiem z jednego powodu: pomaga to nadać szybkości. Czy ruch tej 3 dźwigniowej maszyny nie przypomina ci uderzenia z bicza? Jeżeli zrobisz ruch nadgarstkiem koniec twojego bicza (którym w tym wypadku jest lotka) poleci szybciej. Z tego powodu będziesz mógł poruszać innymi częściami systemu wolniej, użyjesz mniej siły a to zwiększy celność. Jednak istnieje niebezpieczeństwo w ruszaniu nadgarstkiem: jest to kolejny element do kontrolowania więc potencjalnie kolejny punkt gdzie można popełnić błąd. Mimo, że większość profesjonalnych graczy używa ruchu nadgarstka w czasie rzutu, nie polecałbym tego początkującym zawodnikom, którzy nie maja naturalnej zdolności do kontrolowania go.

Etapy rzutu

Celowanie: Ustaw wzrok, lotkę oraz cel, w który chcesz trafić na jednej linii. Skup się na celu, nie na lotce czy na tej ślicznej dziewczynie wchodzącej do baru. Użyj do wycelowania swoich ulubionych punktów na tarczy lub przymierz w inny sposób ale przymierz! Większość graczy robi to naturalnie jednak niektórzy początkujący pomijają ten etap rzutu od samego początku. Jest to rzecz, którą musisz robić więc celuj.

Ruch do tyłu: Zrób go ale nie za szybko. Wielu początkujących graczy boi się, że gdy cofną rękę etap celowania pójdzie na marne ale współgranie tych dwóch rzeczy to tylko kwestia praktyki. Znanych jest tylko kilku dobrych zawodników, którzy pomijają ruch ręki do tyłu. Więc jest to rzecz, którą 99% z nas powinno robić chcąc dobrze rzucać. Jak daleko cofnąć rękę to kwestia indywidualna jednak dobrze jest zrobić całkiem spory ruch do tyłu. Jeżeli nie będzie ci to przeszkadzać możesz i powinieneś cofać rękę tak daleko jak się da. Możesz uniknąć stuknięcia się w nos czy w oko przez cofanie ręki pod brodą lub obok policzka (oczywiście tego na Twojej twarzy !) to zależy od techniki rzutu jaką preferujesz. Typowym błędem jest zbyt mały ruch ręki do tyłu ponieważ kontrolowanie go jest trudne. Jednak tracisz wtedy prędkość i dokładność rzutu. Lepiej dłużej poćwiczyć niż wybrać łatwiejszy sposób.

Przyspieszenie: nie tak decydujące jak myślisz. Rób to naturalnie, nie za szybko i nie zbyt silnie. Rób to spokojnie jednym ruchem przez całą drogę do wyrzutu. Pamiętaj o uniesieniu łokcia. Jeżeli robisz ruch nadgarstkiem twoja dłoń idzie w tym etapie do przodu aż będzie prostym przedłużeniem ramienia.

Wypuszczenie lotki: Jak już wyżej napisaliśmy, w prawidłowym rzucie przychodzi to naturalnie i nie jest dużym problemem. Jeżeli masz kłopoty z określeniem miejsca, w którym puścić lotkę prawdopodobnie robisz techniczny błąd nie unosząc łokcia lub nie podążając ręką po wypuszczeniu lotki. To jest końcowy etap w ruchu nadgarstka. Dłoń musi być pod odpowiednim kątem w stosunku do przedramienia. Jeżeli wypuszczenie lotki nastąpi za późno trafi ona w punkt poniżej tego, w który celowałeś.

Podążanie ręki: Bardzo ważna rzecz. Pamiętaj porównanie strzelby z pistoletem. Dobrym sposobem żeby prawidłowo podążać ręką za rzutem jest kończenie z dłonią celującą w wybrany punkt. Typowym błędem jest opuszczenie ręki po puszczeniu lotki. Po prostu przez chwilę przytrzymaj rękę wyprostowaną i lekko uniesioną jak w animacji powyżej. Szybko wyczujesz o co chodzi w podążaniu ręki za rzutem.

Obiekt pożądania

Lotka: Prawdziwy obiekt naszego pożądania jest w końcu tutaj. Pamiętaj żeby prowadzić lotkę po paraboli. Nie musisz nagrywać kamerą swojego rzutu i rysować na telewizorze permanentnym mazakiem prawidłowego toru, to najczęściej wyrabia się z czasem. (dzięki Bogu i dzięki genetycznemu dziedzictwu po naszych miotających-kamieniami-dla-zabicia-zwierza-dla-jedzenia przodkach). Skup się na następujących rzeczach: Lotka musi być skierowana grotem do góry w trakcie celowania. Kąt jest zwiększany podczas ruchu do tyłu i zmniejsza się stopniowo w etapie przyspieszania. Gdy lotka jest puszczana osiąga prawie położenie poziome jednak ciągle grot powinien być lekko uniesiony. W każdych warunkach skierowanie lotki grotem w dół w którejkolwiek fazie rzutu jest błędem, błędem, błędem! Załapałeś? To kolejny niedopuszczalny błąd!