piątek, 28 lutego 2020, imieniny: Teofila, Makarego

Wszystko o darcie

Uchwyt lotki

Chwyt jest najbardziej zmienną częścią techniki darta. W zasadzie możesz tutaj stosować wszystko co jest dla ciebie wygodne. Jest tylko kilka rzeczy, których powinieneś się wystrzegać.

Chwyt podstawowy: połóż lotkę w otwartej dłoni. Balansuj nią i znajdź środek ciężkości. Teraz kciukiem przesuń lotkę w stronę koniuszków palców. Umieść kciuk trochę za środkiem ciężkości lotki, przytrzymaj ją tyloma palcami iloma będzie ci wygodnie. Teraz unieś ramię do pozycji celowania. Gotowe :-)

Większość chwytów jest po prostu niewiele zmodyfikowanym chwytem podstawowym.

Podstawowe wymagania

  • Grot do góry! Jak już wiesz z pierwszej części twoim podstawowym celem związanym z trzymaniem lotki jest skierowanie grotu ku górze w każdej fazie rzutu. Jeżeli w twoim chwycie nie jest to spełnione zmień go natychmiast.
  • Mocno ale nie sztywno. Uchwyt musi być mocny ale nie może napinać mięśni palców. Jeżeli twoje palce stają się białe od ucisku – za mocno trzymasz. Jeżeli twoje mięśnie są tak napięte, że masz problemy z wypuszczeniem lotki – uchwyt jest za silny. Dart to gra dotyku nie siły. Trzymaj lotkę tylko tak żeby nie wypadła jednak na tyle mocno żeby kontrolować ją podczas rzutu. Typowym błędem jest częściej trzymanie lotki za mocno niż zbyt lekko.
  • Ile palców? Często zadawane pytanie jednak nie można na nie zdecydowanie odpowiedzieć. Najmniej 3 palce (kciuk+2) maksymalnie 5. Wszystkie palce powinny dotykać barela lub grota natomiast żaden nie powinien dotykać szaftu nie mówiąc o piórku. Trzymanie dwoma palcami nie daje wystarczającej kontroli dlatego minimum 3. Więcej palców daje większą stabilność podczas rozpędzania i lepsze czucie jednak utrudnia wypuszczenie lotki. Koordynacja palców przy wyrzucie musi być główną wytyczną iloma palcami trzymać. Upewnij się, że żaden palec nie spowoduje nieplanowego zachwiania lotki przy wypuszczaniu i nie poruszy jej w ostatniej chwili. To łączy się z kolejnym punktem.
  • Kształt barela. Nie wszystkie sposoby trzymania są użyteczne do każdego rodzaju barela. Dłuższe barele wymuszają trzymanie większą ilością palców a krótsze mniejszą (to oczywisty powód). Nie tylko musisz znaleźć swój chwyt, musisz również zdecydować się na odpowiedni barel.
  • Nie w pięść! Co zrobić z pozostałymi palcami nie trzymającymi lotki? Najlepiej je wyprostować lub trzymać w tej samej pozycji co pozostałe palce. Złym pomysłem jest żeby np. trzymając lotkę 4 palcami (kciuk+3) mały palec dotykał wewnętrznej części dłoni (jak przy zaciśnięciu w pięść). W takim wypadku pozostałe palce z powodu naciągniętych mięśni będą dążyły do zaciśnięcia się w pięść zamiast do otwarcia co jest wymagane przy wyrzucaniu lotki. To również zwiększy szansę niechcianego zachwiania lotki oraz powoduje tendencję do kierowania grotu w dół co, jak już odkryliśmy, jest mocno niepożądane.

Żeby zilustrować różnorodność chwytów przedstawiamy kilka przykładów ze świata profesjonalistów. Zwróć uwagę, że, jak napisaliśmy wcześniej, chwyt jest wynikiem używanego barela i vice versa:

  • Ołówek (Phil Taylor) – Phil trzyma lotkę powszechnym „ołówkowym” chwytem. Ten sposób jest tak dobry i tak zły jak każdy inny dopóki jesteś w stanie trzymać lotkę prosto bez ruchów na boki. Trzymanie ołówkowe jest drugim najczęściej używanym chwytem po różnych odmianach podstawowego. Wymaga używania cienkiego cylindrycznego barela, takiego jak używa Phil.
  • Mały palec na grocie (Eric Bristow) – Eric w latach swojej świetności trzymał mały palec z daleka od pozostałych, dotykając nim grota. Długi cylindryczny barel. Jego chwyt jest odmianą trzymania podstawowego, nie najgorszą nie najlepszą. Mniej utalentowani gracze mogą mieć z nim problemy.
  • Trzy palce (John Lowe) – John używa raczej grubszych i krótkich lotek, więc trzymanie 3 palcami było naturalne - więcej palców nie mogło znaleźć miejsca na krótkim barelu. Chwyt ten należy uważać za standardowy przy takim rodzaju lotki.
  • Mały palec wyprostowany (Rod Harrington) – Rod używa długich i cienkich bareli jakie stały się popularne gdy poziom i dokładność darta wzrósł. Używa standardowego chwytu i prostuje mały palec trzymając go w poziomie z dala od pozostałych dotykających barela. Tego typu trzymanie wydaje mi się bardzo logiczne.
  • Trzymanie lotki tuż za grotem (Bob Anderson) – Bob trzyma lotkę przed środkiem ciężkości zaraz za grotem. Jest to nietypowe i większość graczy miałaby problem z dobrym „czuciem” lotki przy wyrzucie. Bob raczej pcha lotkę niż ją rzuca. Jego rzut jest zdecydowanie szybszy niż innych i sprawia wrażenie jakby ciągle się spieszył. Mocny ruch nadgarstkiem. Używa odmiany trzymania ołówkowego, który wydaje się logiczny przy tej ekstremalnej technice oraz bardzo długich cylindrycznych bareli. Nie jest to trzymanie nadające się do rekomendacji raczej wyrafinowana technika dla osoby, która rzuca bardzo dynamicznie.
A teraz znajdź swój sposób

Po prostu musisz znaleźć swój chwyt. Każdy, który spełnia wymagania i z którym potrafisz sobie poradzić, będzie dobry. Nie kopiuj innych graczy. Wypracuj swój własny sposób. Możesz oczywiście z ciekawości wypróbować chwyty innych osób, żeby je porównać i znaleźć w nich rzeczy, które ci pasują albo żeby nauczyć się czegoś o technicznych powiązaniach i poszerzyć swoją wiedzę. Pamiętaj, że każdy człowiek jest inny, a chwyty są tak samo różne jak ludzie. Nie staraj się znaleźć swojego nowego i rewolucyjnego chwytu. Popróbuj trochę, zobacz co Ci pasuje, a później ćwicz i używaj tego, który wydał Ci się najlepszy.